وصیت نامه

ای کسانی که ماموردفن من می شوید :

پس از مرگ مرا در تابوت سیاهی بگذارید تا همه بدانند که تمام سختی ها را کشیده ام

 دستهایم را از تابوت بیرون بگذارید تا همه بدانند به هیچ چیزی نرسیده ام

چشمانم را باز بگذارید تا همه بدانند چشم انتظار کسی بودم

و قالب یخی به شکل صلیب بر سر قلبم بگذارید تا با اولین طلوع خورشید آب شود

 و همچنین دریچه قلبم را بگشایید تا مردم بدانند که من عاشق بوده ام تا معشوق برایم گریه کند

اگه می خوای بری برو

از تو دوباره میگذرم

نگاه به گریه هام نکن

من از تو بی وفاترم

تو اشتباه عمرمی

که دیگه تکرار نمی شی

این دفعه دیکه برنگرد

تو واسه ما یار نمیشی

وقتی مسافر می شوی                                         

                              زمان استراحت می کند

و من سایه ای می شوم

                              روی نعش شعرهایم.......

وقتی مسافر می شوی

                               من می مانم و

مشتی وازه ی خیس.....

                                    و تو

روزی هزار بار

                  در اینه شکسته قلبم

تکثیر می شوی......

                                       در این وادی گمانم جای من نیست

کسی دلبسته ی آوای من نیست

به هر گوشه، نوا یی ا ز ادیبی

ولی رّدی ز جای پای من نیست

همه ا ینجا به هم لینک اند و پیوست!

یکی یاد غم و سودای من نیست

میان این همه وبلاگ و وب سایت!

نشانی از من و دنیای من نیست

کسل گشتم من از سوسوی نامی...

که آن ، زیبنده ی بالای من نیست

همیشه بر لب بام ا ست نامم

نگاه از آسمان، یارای  من نیست

طلوع من غروب تازه ای شد

امیدی باز، بر فردای من نیست

خموش ! ای آ فتاب صبح!   شاید

کلامی لایق رویای من نیست!

می روی تاساحل رویا،خدا همراه تو

می روی آن سوتر از دریا،خدا همراه تو

باخودت جز یادچشمانم نبردی یادگار

می رود این خاطراتم تاخدا،همراه تو

می روی و باد رد کفشهایت می برد

باز هم من می شوم تنها،خداهمراه تو

موج درموج است وطوفان درکمین لحظه ها

ای دریغا کاش بودم ناخدا همراه تو

درهجوم خیس باران می روی تنهاشبی

غم مخور،اما تو ای زیبا خداهمراه تو

انتهای کوچه ویک سایه ممکن نیست،آه

جز تو دیدم یک نفر آیا؟خداهمراه تو

می روی،باشد برو اما فقط یادی بکن

گریه های واپسینم را،خداهمراه تو

سروده:فرشته حسنی مقدم(تهران)

WWW.Mosafer348.Blogfa.Com

اگه می تونستم تو دنيا يه چيز ديگه باشم٬

می خواستم اشک تو باشم...

که تو چشمات متولد بشم٬

روی گونه هات زندگی کنم

و

روی لب هات بميرم

باور کن حتی زمانیکه نسیم،خاکستر وجودم را به بازی بگیرد ...

                                                         باز صدایم را خواهی شنید

                        که می گوید :

                                 دوستت دارم